NESRIN SAHIN
.........................................................
Günümüzde kapitalizm bir bütün olarak ömrünü doldurmamistir. Bir bütün olarak sosyalizme geçebilmenin minimum kosullari olgunlasmamistir. Ancak, tekil ülkelerde dogabilecek ortamlari degerlendirerek proletarya diktatörlügünü kurup sosyalist kuruculuga baslayabilmenin sansi vardir.
Kapitalizmin bir özelligi olarak, güçlü ekonomiye sahip ülkelerin kendi bunalimlarini “zayif halka” ülkelere aktarmalarindan dolayi, bu ülkelerde devrimlerin olabilme sansi vardir.
Emperyalizmin zayif halkalari olarak bilinen gelismekte olan ülkeler, kapitalizm içinde gelisebilecekleri daha uzun ömürleri olan ülkelerdir. Bu ülkelerde yapilacak devrimler, ülkenin her açidan kalkinmasini saglayacak ve onu sosyalist devrime hazirlayacak bir devrim olacaktir. Çünkü bu ülkelerdeki devrimler, o ülkeler sosyalizme hazir olduklarindan ya da kapitalizm altinda üretim güçleri gelismesini tamamladigindan degil, emperyalist ülkelerin bunalimlarini bu ülkelere aktarmasindan ve bundan dolayi da buralarda krizlerin yogunlasmasindan dolayidir. Son dönemlerde Endonezya’da yasananlar buna en güzel örnektir.
Bu gibi ülkelerde yapilacak devrimlerin sosyalist devrimden ayir edici özelligi, hâlâ isleyisin kapitalizm dönemindeki isleyisle benzerlikler tasimasi ama farklilarin da oldugu bir tarihsel dönem olmasidir. En büyük farklilik, proletarya diktatörlügünü her geçen gün daha iyi yerlestirme çabasidir. Ve demokrasi kavrami, yani halkin yönetime katilmasi, ancak ve ancak sinifli toplumlar içerisinde bulunabilecek en iyi sekliyle bu dönemde var olmaya baslayacaktir.Yani demokrasi gerçek anlamiyla demokrasi olmaya baslayacaktir.
Bu ülkelerde kurulan proletarya diktatörlüklerinde yapilan yanlisliklar gerek ekonomide gerekse toplumsal alanda o ülkenin devrim öncesine dönmesine neden olabilir yani geri dönüsler yasanabilir. Sovyetler Birligi örneginde oldugu gibi. Siniflarin ve devletin varlik nedeni olan üretim güçlerinin gelismislik düzeyi buna olanak veren en önemli etkendir. Yani üretim iliskilerini degistirmeye çalismak ya da degistirdigimizi kabul etmekle, onlarin varlik kosulu olan üretim güçlerini degistiremiyoruz. Çünkü üretim güçleri üretim iliskilerini belirler. Üretim iliskileri ise üretim güçlerini ancak etkileyebilir. Yani ekonomik ve toplumsal kosullari olgunlasmadan siniflar ortadan kaldirilamaz. Üretim araçlari üzerinde ortak mülkiyet yasalarla ve kararnamelerle ya da zorla kurulamaz, onun maddi kosullarinin olusmus olmasi zorunludur.
Türkiye devrimine gelirsek, ülkemizdeki devrimin amaci, ‘‘ik-tidarin sinif karakterini degistirecek olan siyasal devrimdir.’’ Her siyasal devrimde oldugu gibi onun içerigi de demokratiktir. Siyasal devrimde, toplumdaki güçler dengesi büyük önem tasir çünkü bir sinifin iktidarini yikip bir baska sinif iktidarinin kurulmasi asamasidir. Bu devrimde genis halk yiginlari savasa katilir ve proletarya bu devrime, kendi iktidarini kurarak damgasini vurur. Bu devrimde proletaryanin baglasiklari köylüler ve kent küçük burjuvazisidir yani halkin ezilen kesimidir. Devrimin ileri olmasi ise onun antikapitalist yapisindan kaynaklanir.
IDHD (Ileri Demokratik Halk Devrimi)’nin amaci, nesnel mantigi toplumsal devrime yolu temizlemek, kesintisiz bir sekilde sosyalizme açilmaktir. IDHD, toplumsal ruha sahip bir siyasal devrimdir.
IDHD’nin, yani Türkiye’deki siyasal devrimin sorunu, gerçek demokrasiyi yerlestirme sorunudur, çünkü gerçek demokrasi yurttaslar arasindaki esitligin, herkese esit olarak devletin biçimini belirleme ve onu yönetme hakkinin resmen taninmasi anlamina gelir. Çünkü gerçek demokrasi burjuva devletini, sürekli ordusunu, polisini ve bürokrasisini yer yüzünden silmeyi, onlarin yerine silahli isçilerden olusan milisleri ve demokratik bir devlet mekanizmasini kumayi saglar. Bu da, sosyalizme gidecek yolun baslangicini olusturur. Böylelikle demokrasi de tarihinde ilk defa gerçek anlamini bulmaya baslar, yani azinligin çogunlugun isteklerine uymasini saglar.
IDHD’nin basarili bir sekilde gerçeklestirilmesi ve demokrasiyi yerlestirmesi, toplumsal devrime ilerleyebilmenin temel kosuludur. Çünkü kapitalizm, üretim araçlari üzerindeki özel mülkiyet kalkmadikça yani toplumsal mülkiyetin kosullari olusturulmadikça yikilamaz. Üretim araçlarinin yönetimine halkin aktif katilmasini saglamak da ancak demokratik bir devlet araciligiyla olabilir. Bu da proletarya diktatörlügünün tutarli ve kararli mücadelesiyle saglanabilir.
Söyle bir sema yapalim:
IDHD’nin ilk adimda gerçeklestirecegi dönüsümler programi, kapitalizmin teorik çerçevesini asmayan ama pratik çerçevesini asan demokratik bir programdir.
Bu program teori ve pratigiyle beraber kapitalizmi asmadigi için hâlâ sosyalizm degildir ama proletarya diktatörlügü oldugu için kapitalizm de degildir. Kapitalizmden sosyalizme geçmeyi saglayan dev bir adimdir. Yani toplumsal devrimin ilk anidir.
Çagimiz devrimler çagidir. Günümüzde küresellesmenin bu denli yayginlasmasi, bu tezi daha da güçlendiriyor. Türkiye isçi sinifi, ülkenin yapisi ve dünya kosullarina göre belirlenen baglasikliklar içinde iktidari aliyorsa, bu proleter devrimdir, proletarya diktatörlügü kurulur. l