Eylem, Giriskenlik ve Atilim
Partimizin 77. kurulus toplantisina hepimiz hos geldik. Bu toplanti ayni zamanda gelenegimiz Özveri Taarruzu’muzun da 21. sinin baslangici oluyor. Hepimize kutlu olsun.
Bildigimiz gibi, partimiz komünist enternasyonalin bir parçasi olarak ve dogrudan dogruya büyük Ekim Devrimi’nin etkileri altinda dogdu. Bu gerçegi Mustafa Suphi 1. Kongre’de, “Türk devrimcileri Bolseviklere 1915 yilindan bu yana baglidirlar’’ diyerek belirtiyor. TKP’nin kurulmus olmasi, Ekim Devrimi’nin Türkiye isçi sinifina büyük bir armaginidir. Partimiz, 77 yil önce oldugu gibi bugün de, bu komünist mirasa hala sadakatla baglidir. TKP emekçilerinin, bütün halkimizin gelecegi için, sosyalist Türkiye için, komünizm için savasti ve savasiyor.
Yoldaslar,
Sovyetler Birligi’nin yikilmasindan bu yana, dünya isçiler için çok zor bir döneme girdi. Sarsintilarin, degisikliklerin bu yüzyilinin insanlik tarihinin en gaddar, en kanli, en zalim yüzyillarindan biri yapan ani degisimlerin daha sonuna yaklasmamis oldugumuz kesindir. Degisikliklerin nasil gerçeklesecegi hala bir bilmecedir.
Dünyadaki komünist partilerinin bir çogunda içe dönük bir tartisma yasanmaktadir. Bu tartismalari söyle degerlendirmek sanirim yanlis olmayacaktir: Ya 21. yüzyila bilet alacagiz, ya da apartmanlarin arka balkonlarinda ipe asilan eski çamasirlar gibi her esen rüzgarda çirpinip duracagiz.
Partimiz Merkez Komitesi de, merkez yayin organi Isçinin Sesi’nin 447. sayisinda yayinladigi gibi, ‘‘ortamin gerekli kildigi güce ulasmasinin önündeki engeller, hata, eksiklikler nelerdir ve bunlari asmanin somut yollari nelerdir’’ diyerek bir tartisma baslatmistir.
Komünistler yanlislarini, dogrularini, eksiklerini, fazlalarini en gerçekçi ve en cesur bir sekilde degerlendirmek zorundadir. Kendini aldatmaktan daha zararli bir sey az bulunur.
Türkiye isçi sinifi içinde güçlü bir parti bugün yok. Sinifin içine girmis bir parti yok. Ne olursa olsun, biz isçilerin arasinda çalisan partisiyiz. Ve bizim kadar Marks’a, Engels’e, Lenin’e sadakatla bagli baska bir örgüt yoktur. Bu da bize çok büyük görev ve sorumluluk getiriyor. Davamizi basariya götürmek zorundayiz.
Örgütleri insanlara benzetmek yanlis olmayacaktir. Her ikisi de yasayan canli organizmalar gibidir. Ve bir degerlendirme yapmak gerekirse;
- kimileri vardir ulasacaklari, gidecekleri yeri görmezler, belki de nereye gitmek istediklerini hala bilemediklerinden çabuk pes eder, duruverirler.
- kimileri vardir, sabirlidir. Ulasacaklari yeri görebilir, gördükleri yeri de çok istiyorlarsa igneyle kuyu kazar, emek verir, gerekince riske de girer. Ama bütün bunlari ‘‘ben su aciyi çekiyorum’’ diye yakinmadan, aglamadan, anlasildiklarini umarak yürümeye devam ederler.
-Ancak beraber yürüdükleri insanlar, diger ‘‘kimileri’’ gibi çikinca, onlar da oturur, yeniden düsünürler.
-Insanlar zaman zaman içinde bulunduklari durum konusunda buna benzer tahliller yapip hangi nokta da olduklarini saptamaya çalisirlar.
Evet, zorluklarimiz çoktur... Yeni yeni zorluklar çikiyor. Eski ölçüler yetmiyor. Sonra birseyi yapmakla onu gerçeklestirmek arasinda diyalektik bir köprü vardir. Köprüyü kurmak isimizdir. Partinin gelismesine uygun çalisma tarzini gelistirmek devrimci atilganlikla bilimselligi daha üst düzeyde bagdastirmak zorunluluktur. Ömrünün kisaligi nedeniyle beklemeye tahammülü olmayan insanoglu hayatindaki dogrulari kendi yasaminda görme tutkusuyla yanip tutusuyor. Bir çok idealist eylemcinin hayali de kendi yasam süreleri içinde ülkelerinin kurtulusuna sahit olmaktir.
Savas da herseyden önce isçi sinifinin gücüne güvenilmelidir. Ancak bu anlayis içinde basariya katkida bulunabilinir.
Evet, biz bugün diyoruz ki, bütün engelleri kiracagiz, partide pozitif çalismayi yürütecegiz. Partimizin yikilmaz bedenini daha da güçlendirecegiz. Kavgadan geri durmak yok. Nereden ve nasil gelirse gelsin burjuvazinin her saldirisina karsi direnen TKP hepimizin tek ortak silahidir. Önümüzdeki yol ne kadar çetin ve zorlu olursa olsun, zafer bizim olacaktir. Bugünün slogani, eylem, giriskenlik ve atilimdir.
Yasasin TKP!
Yasasin komünizm!