Devrim, bu davaya baskoyan herkesin gönlünde yatan aslandir. Ancak, devrimin basarilmasi zor bir görevdir. Devrime giden yollar, büyük özverilerle, bedeller ödenerek dösenir. Iste, bu zorun basarilmasinda en büyük görev bu kadrolara düsüyor. Parti profesyonelinin görevi, yapilamaz denileni yapmak, basariya götüren yollari açmaktir.
Bir süre önce partimizin Merkez Komitesi'nde parti profesyonelligi ele alinmis ve konunun kadrolara yönelik olarak merkez organda da islenmesi istenmisti. Yazi bu amaca yönelik olarak hazirlanmistir.
Söyle bir tanim genel çerçeveyi çizebilir: Parti profesyonelligi, kendisini egitmis, devrimci savasin özel sanatlarini ögrenmis, yasaminin tümünü devrime ve partiye adamis profesyonel devrimciliktir.
Parti profesyoneli, her seyden önce profesyonel devrimcidir. O, ömrünü partisine adamistir. Yasamini parti ekseni çerçevesinde örgütler. Partinin çikarlarini tüm öteki çikarlarin üzerinde tutar. Düsüncesi, benligi partisi ile yogrulmustur. Devrimcilik onun için gelip geçici birsey degil, yasam biçimidir. Devrimciligin erdemleri olan adanmislik, disiplin, özveri, çaliskanlik, üretkenlik, sevgi, saygi, dürüstlük onun özellikleridir.
Parti profesyoneli üretkendir, üretken insandir. Üretimini partisi için yapar. Partisi için üretim yaparken kendi yasamini da üretir. Yasamini üretmesi parti içinde olur. Aldiginin karsiligini parti için üretim yaparak fazlasiyla verir. Profesyonel devrimci aldigi-verdigi dengesinde, tüm yasami boyunca hep artida olmak zorundadir. Ortalama insandan farkli olmak zorundadir. O, sinifin öncüleri arasinda en ön saftaki savasçidir. Insan olmaktan kaynaklanan sorunlarini en kisa zamanda çözme yetenegini göstermeli, sorunlarini çalismalarina yansitmamalidir. Çözemiyorsa, sorunlarinin etkisi altinda çalismalari verimsizlesiyorsa, bu göreve layik degildir. Sirada bekleyen baska bir yoldasi ile yer degistirmesi gerekir.
Profesyonel devrimcinin yukarida söylenen özelliklerine, enerjik olmayi da eklemek gerekir. Parti profesyoneli kosan insandir. Tembellik ve profesyonellik taban tabana zit seylerdir. Yaninda, altinda çalisan yoldaslarin insiyatifini kirmamaya özen göstererek, gecesini gündüzüne katan enerjik bir çalisma yürütmesi gerekir. Onun gecesi gündüzü yoktur. O, hep inandigi davasi için çalismak, üretmek, yeniden üretmek, yeniden çalismak zorundadir. Bir görevden süratle ötekine geçebilmelidir.
Bürokratiklesen bir kafa ile profesyonelllik çelisen seylerdir. Masa basinda oturup düsünmek yanlis degildir. Burada alti çizilmeye çalisilan nokta, ter akitmadan, emek konmadan düzgün verim alinamayacagidir. O, her durumda örgütünün önünde yürümek, yoldaslarina her an yeniden örnek olmak zorundadir.
Bir baska önemli noktaya daha dikkat çekmek gerekir. Planli-programli çalisma, parti profesyonelliginin ayrilmaz parçasidir. Basi sonu belli olmayan isler bu anlayisla çelisir. isler onu degil, o isleri yönlendirmelidir. Yapilmasi gereken, görevler arasinda örgütün önünü açacak ana halkayi dogru seçmektir. Ana halkayi yakalamak, basarili çalismanin da yolunu döser. Profesyonel hedefli çalisir. Hedeflerini belirler, islerini bu belirledigi hedeflerle uyumlu hale getirir. Sorumlu oldugu alana iliskin çalismalari denetler. Gözü hem yeni örgüt kurmada, hem de kurduklarini saglamlastirmada, örgütü büyütmede, gelistirmededir.
Devrim, bu davaya bas koyan herkesin gönlünde yatan aslandir. Devrim basarilmasi zor bir görevdir. Devrime giden yollar büyük özverilerle, bedeller ödenerek dösenir. Iste, zorun basarilmasinda en büyük görevler bu kadrolara düser. Profesyonelin görevi, yapilamaz deneni yapmak, basariya götüren yollari açmaktir. Bu çalismalarda moralsizlik onun en büyük düsmanidir. O sevmesini bilen, sevilen, sinifina saygi duyan, saygi duyulan bir savasçidir. Basarilardan bas dönmesine, yenilgilerden moralsizlige kapilmayan bir karaktere, o kadar da engin bir yürege sahip olmak zorundadir.
Marksizmin devrimci savas çizgisi onun bütün yasaminda izlemesi gereken yoldur. Partisinin programi, tüzügü, baglayici kararlari zaten bu çizgi ile yogrulmustur. Komünist partisinin savas çizgisinin, geleneklerinin yeni nesillere tasinmasi görevi onun omuzlarindadir. O, düsmanin her türlü saldirisina karsi diz çökmeyen, boyun egmeyen, son neferine kadar çarpisacak olan yüce Komünist partisinin onurlu bir temsilcisi olmak zorundadir.
Parti profesyoneli teorik olarak kendini gelistirip, yenilemek zorundadir. Kendisini sürekli yenilemeli, yeni açilimlar getirmelidir. Ideolojik olarak kendisini gelistirip yenilemeyen, partinin programatik görüslerini, taktiklerini derinlemesine özümsemeyen, profesyonel devrimci olamaz. Bilimin yaninda, gelisen teknolojiyi de izleyip, örgüt çalismasi ile denk düsenleri uygulamak zorundadir.
Parti profesyoneli, partisine yeni kan tasiyicidir ayni zamanda. Yeni üye kazanabilmeli, kazandiklarindan ya da varolan üyelerden önü açilmasi gerekenlerin önünü açabilmeli, yarinin kadrolarinin parti hattinda yetismesini saglamalidir. Kadro kazanmak ve yetistirmek onun ana görevlerindendir.
Simdi biraz da kendi geçmis pratigimize bakarak bazi yanlis anlayislara ve uygulamalara deginelim. Bunlardan, gelecek çalismalarimiza yönelik dersler çikaralim.
Geçmiste bazi yoldaslarimizda söyle bir yanlis anlayis gelismisti: (Bu anlayis yetkili organ tarafindan elestirilmis olup, bugün söz konusu degildir.) Bazi yoldaslar parti isletmelerinde çalisiyordu. Yapilan is, disarida hayatini kazanmak için emegini satarak yasayan insanin yaptigindan çok farkli bir is degildi. Ama yoldaslarin kafalarinda, buralarda çalisma, parti profesyonelligi ile esit anlama gelmeye basladi. Çalisma saatleri içerisinde konan emek, parti için harcanmasi gereken emekle es sanildi. Karisikliga yol açan nedenlerden birisi de, bu alanlarda çalisan yoldaslarin ücretlerinin parti tarafindan bir standart çerçevesinde belirlenmis olmasiydi. Bu belirleme, o alanlarda çalisanlari “profesyonelim” yanilgisina itti. Ayrica, profesyonelin çalismasini sinirli saatlerle bagli bir anlayisa itti. Dolayisiyla, isyeri mesaisi bittiginde o günkü parti çalismasi da tamamlanmis sayildi. Oysa o yoldaslar açisindan parti çalismasi asil olarak isyerinin kapisindan çiktiktan sonra basliyordu. Partinin yerinde ve hakli müdahalesi ile bugün bu yanlis anlayis ortadan kaldirilmistir. Bugün bu alanlarda çalisan partililerin (ülke içi, ülke disi) ana parti çalismasi o kapidan çiktiktan sonra basliyor artik.
Bir insan dogruluguna inandigi için bilinçli seçimle komünizmi benimsiyorsa, onun yapmasi gereken, durmak bilmeden kafasini bilgiyle doldurmaktir. Kafasinin içini komünizmin bilimsel fikirleri ile doldurdugu oranda, o fikirleri yasama geçirmek için artik bilinçli bir seçimle görevlerini yerine getirecektir. Bilimsel bilgi ile kendisini sürekli yenilemeyen komünistin komünistliginin nereye kadar gidecegi belli olmaz. iste parti profesyonelligi, bu özelligi yakalayabilmekle de denk düser. Bir kez profesyonel oldun mu, ömür boyu sürecek diye birsey yoktur. Görevi düzgün yürütebilmek için, yolu düzgün sürmek gerekir. Bakiniz bir küçük örnek verelim:
Bir alandan sorumlu bir komite, yeni göreve baslamistir. Kisa bir süre sonra komite, üyelerinin, biri hariç, profesyonel olmasi karari alir, hangi yoldasa ne verilmesi gerektigini de hesaplayip, ilgili yoldaslarla görüsmeye giderler. Ancak yoldaslar profesyonel yapacaklari kisilerin mali yükünü kendi çalismalari içinden çikarmayi düsünmemislerdir. Zaman belirleyeme- yecekleri bir süre için bu olanagi merkezden isterler. Yukaridaki yoldas düsünme süresi ister. Ama onun da egilimi islerin anlatildigi gibi ilerleyecegi düsünülürse, her türlü özveriyi yapip örgütün planladigi bu siçramayi yapmak yönündedir. O da Genel Sekreter yoldasi ikna edip komitenin istegini bir süre için onaylatir.
Aradan uzunca bir süre geçer. Mali sikinti çeken parti merkezinin bu yeni yükümlülükle sikintilari biraz daha artar. O komiteye verilen katkinin hiç olmazsa olumlu sonuçlarinin geri gelmeye baslamasi gerekir. Yetkili organlarda çalismalarin sonuçlari degerlendirildiginde, durumun aldi-verdi dengesinin parti lehine olmadigi saptanir. Profesyonel çalismaya baslayan yoldaslardan birisi bir süre sonra özel sorunlarini bahane etmeye baslar. Arandiginda bulunamaz. Giderek örgütlü mücadelenin disina çikar. Çikarken de, uzun süredir bir is yapmadigi halde son ayin maasini da istemeyi ihmal etmez. Bir süre sonra, maasini zamaninda alamiyor diye ikinci yoldastan sikinti sinyalleri gelir. Param verilirse is yaparim demeye baslar. Ama çalismalar gözden geçirildiginde, aldigini hak eder bir çalisma yürütmedigi iyice açiga çikar. Tabii bu durumda üst örgüt müdahale edip profesyonelligini durdurur. Yoldasa is bulup çalismasi, parti görevlerini de ayrica sürdürmesi söylenir. Yoldas, bu duruma büyük tepki duyar. Kendisine “haksizlik” yapiliyordur. Az da olsa el verdigi islerden tümüyle el çeker, kisa bir süre sonra da disimiza çikar.
Simdi, yoldaslar, neden uzun uzun caninizi sikma pahasina bu örnegi ele aldigimizi anlatalim ve gerekli dersleri çikarmaya çalisalim. Bu yasanilan deneyimin en basinda, görevi devralan yeni sekreter yoldas oturup düsünüyor. Örgütü büyütüp gelistirmesi için yaninda çalisacak komitenin tam gün parti isi yapmasi gerek. Olanagi da parti merkezi saglasin istiyor. Ancak yanindakilerden birinin ta baslarda lastigi patladiginda, acaba dogru mu yaptim diye durup düsünmesi gerekiyordu. ikinci lastik de patlayinca konu üst örgütte ele alindi, Merkez Komitesine götürüldü ve profesyonellik konusunun yeniden altinin çizilmesi geregi dogdu.
Düsünelebilir mi, bir yoldasa, “ise gir, yasamini sürdürecek geliri sagla, parti çalismani o temelde yürüt” diyorsun, karsiliginda “peki yoldaslar” diyecegi yerde, “haksizliga ugradim” deyip partiyi birakiyor! Düsünebiliyor musunuz, profesyonelligi, günün 24 saati partinindir diye anlamak yerine, bir tür rütbe çekmek olarak anlayacak, ve is yapmamanin örtüsü olarak kullanacak. Üstelik bir de, nöbeti devret dediginde, ya profesyonellik, ya partisizlik diye dayatacak. Birakin profesyonellik anlayisini, bu nasil komünistlik? Demek ki, daha bastan böyle kisilerin parti profesyonelligine önerilmemesi gerekiyordu. Önerildi, çünkü öneren mantigin da porfesyonellige bakisi eksikti, yanlisti.
Bu olumsuz örneklerin yaninda, partimizde yasanmis çok güzel örnekler de vardir. Bunlari burada aktarmak yerine, dünya komünist hareketinin güzel örneklerinden birisini aktarmak istiyoruz: Stalin. Stalin’in fikirlerinin ve pratiginin büyük bölümüyle, TKP olarak uzlasmiyoruz. Ama Stalin, baskalarindan istedigini misliyle kendisine uygulayan, cefakar ve gerçek bir parti isçisiydi. Stalin, devrim öncesinde örgütsel çalismalarinin büyük bölümünü illegal yasayarak yapmistir. Stalin, illegalde geçirdigi yasaminda çok iyi örgütçülük örnekleri vermistir. Çarin gizli polisi onu ülkenin dört bucaginda ararken, o Kafkaslarda örgütlenme çalismasi yapiyordu. O dönemlerde Bolsevik partisinin olanaklari dardi. Stalin’i profesyonel yapamiyordu. Stalin de, elinde o meshur sandigi, sandiginin b ir gözünde bir kaç parça giysi, diger gözlerde teksir kagitlari ve baski aletleri, bildiriler basiyor, dagitiyor, çalismasini sürdürüyordu. Partisi ona olanak saglayamamis. O, örgütlendigi çevre içinde yarattigi olanaklarla kendini profesyonel yapiyor ve örgütlenme çalismalarini tam gün sürdürüyor. Iste örnek davranis. Olanak yok ise, mutlaka profeyonel olmasi gereken birisi, kendi yürüttügü çalisma içinden olanak yaratip çalismalarini yürütüyor.
Partimizin uzak ve yakin deneyi içinde profesyonellik konusunda güzel örneklerimiz de vardir, yanlis örnekler de olmustur. Yanlis egilim gelismeye basladiginda, zamaninda biçak vurulmazsa, yanlisin büyümesi tehlikesiyle karsi karsiya kaliriz. Partimiz bugün bu konudaki yanlis egilime karsi çikmistir. Yanlisin yerine dogrunun yerlestirilmesi için ugras veriyor. Bu konudaki anlayisimiz, uygulamalarimiz gün geçtikçe gelisecek, güzellesecek, sinifin savas kaynagini önlerde tasiyacak profesyonellerin daha fazla göreve gelmesi de saglanacaktir.